هر کجا هستم ، باشم،

آسمان مال من است.

پنجره، فکر، هوا، عشق، زمین مال من است.

چه اهمیت دارد

گاه اگر میرویند

 قاچ های غربت؟

من نمی دانم

که چرا می گویند اسب حیوان نجیبی است ، کبوتر یباست.

و چرا در قفس هیچکسی کرکس نیست.

گل شبدر چه کم از لاله ی قرمز دارد.

چشم ها را باید شست ، جور دیگر باید دید.

واژه ها را باید شست.

واژه باید خود باد ، خود باران باشد.

سهراب سپهری

قصد را آغاز کردیم در خیال                                            دل بیاد آورد ایام وصال

ازجدایی یک دو سالی میگذشت                                  یک دوسالی از عمر رفته برنگشت

دل بیاد آورد اول بار را                                                  خاطرات اولین دیدار را

آن نظر بازی آن اسرار را                                               آن دوچشم مست آهو وار را

همچو رازی مبهم و سربسته بود                                  چون من از تکراراوهم خسته بود

آمدوهم آشیان شدبامن او                                           هم نشین و هم زبان شد با من او

خسته جان بودم که جان شد بامن او                             ناتوان بودم و توان شدبامن او

دامنش شد خوابگاه خستگی                                       این چنین آغاز شد دلبستگی

وای از آن شب زنده داری تا سحر                                   وای از آن عمری که با او شد سپر

مست او بودم زدنیا بی خبر                                           دم بدم این عشق میشد بیشتر

آمدو در خلوتم دم ساز شد                                           گفتگو بین ما آغاز شد

گفتمش در عشق پابرجاست دل                                    گر گشایی چشم دل زیباست دل

گر تو ذورق بان شوی زیباست دل                                   بی تو شام بی فرداست دل

دل زعشق روی تو حیران شده                                       در پی عشق تو سرگردان شده

گفت درعشقت وفا دارم بدان                                          من تورا بس دوست میدارم بدان

شوق وصلت را صبردارم بدان                                          چون تویی مخمور خمارم بدان

باتو شادی میشودغمهای من                                         باتوزیبا میشودفردای من

گفتمش عشقت بدل افزون شده                                     دل زجادوی رخت افسون شده

جز تو هریادی بدل افزون شده                                         عالم از زیباییت مجنون شده

بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش                                    طعم بوسه ازسرم برد عقل و هوش

در سرم جز عشق او سودا نبود                                       بهر کس جز او در این دل جانبود

دیده جز برروی او بینا نبود                                               همچون عشق من هیچکس زیبا نبود

خوبی او شهره آفاق بود                                                 در نجابت در نکویی تاخت بود

روزگار اما وفا با ما نداشت                                               طاقت خوشبختی مارا نداشت

پیش پای عشق ما سنگی گذاشت                                  بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

آخر این قصه هجران بو دو بس                                          حسرت و رنج فراوان بودوبس

یارمارا از جدایی غم نبود                                                 درغمش مجنون و عاشق کم نبود

برسرپیمان خود محکم نبود                                              سهم من از عشق جز ماتم نبود

با من دیوانه پیمان ساده بست                                        ساده هم آن عهد و پیمان را شکست

بی خبر پیمان یاری راگسست                                         این خبر ناگاه پشتم را شکست

آن کبوتر عاقبت از بند رست                                             رفت و بادلدار دیگر عهد بست

با که گویم او که هم خون من است                                   بخت بدبین وصل او قسمت نشد

این گدا مشمول آن رحمت نشد                                        آن طلا حاصل به این قیمت نشد

عاشقان را خوش دلی قیمت نیست                                  با چنین تقدیر بد تدبیر نیست

از غمش با دود ودم همدم شدم                                        باده نوش غصه او من شدم

مست و مخموروخراب از غم شدم                                      ذره ذره آبگشتم کم شدم

آخر آتش زد دل دیوانه را                                                    سوزاند بی پروا پرپروانه را

عشق من از من گذشتی خوش گذر                                   بعد از اسم من را هم نبر

خاطراتم را تو بیرون کن زسر                                              دیشب از کف رفت فردا را نگر

آخر این یکبار از من بشنو پند                                             بر منو بر روزگار من دل نبند

عاشقی را دیر فهمیدی اما چه سود                                    عشق دیرین گسسته تار و پود

گرچه آب رفته باز آید برود                                                   ماهی بیچاره اما مرده بود

بعد از این هم آشیانت هر کس است                                   باش با او یاد تو مارا بس است

 خنديدم ، خنديد ... اشکهام را افتاد ، اونم شرشر گريه کرد !! دلم براش سوخت نازش کردم اما دستم سوخت !؟ آخه دلش گــر گرفته بود

 قانون عشق: يك پسر با يك نگاه از يك دختر خوشش مياد ... و عشق از طرف اون شروع ميشه ... تا جايي كه زندگيش رو پاي عشقش ميذاره ... اما دختر باور نميكنه ... چون يك چيزهايي ديده و شنديده ... تا دختر مياد پسر رو باور كنه ، پسر دلسرد و خسته ميشه ... ميره با يكي ديگه ... بعد كه دختر تازه تونسته پسر رو باور كنه ميره طرفش ... اما پسر رو با يكي ديگه ميبينه ... اينجاست كه ميگه: حدسم درست بود

لحظه با گذشته وداع کن. هر لحظه خود را از گذشته پاک کن. در دنياي شناخته بمير تا به دنياي ناشناخته راه يابي. با مردن و لحظه به لحظه تولد يافتن خواهي توانست زندگي را زندگي کني و مرگ را نيز هم

دعاهاي بنزيني: 1-الهي بنزين بگيري.2-بنزين به قبرت بباره. 3التماس بنزين.4-دست به هر چي ميزني بنزين بشه . 5- خدا بنزينت بده ،يک ليتر در دنيا صد ليتر در آخرت ضرب المثل بنزيني:1بنزين ديدي نديدي 2-بنزين زرد برادر گريسه 3-با بنزين بنزين گفتن ماشين روشن نميشه 4-به اندازه بنزينت گاز بده 5-بنزين همسايه اورانيومه 6-بنزينش از باک ميريزه 7-بنزين حقه 6-از اين حرفا بوي بنزين مياد 7-خاموشي ماشين از بي بنزينيه 8-بنزين رو جلو ماشين انداختن

عشق یعنی مستی دیوانگی  

عشق یعنی با جهان بیگانگی

عشق یعنی شب نخفتن تا سحر

عشق یعنی سجده ها با چشم تر

عشق یعنی سر به دار اویختن

عشق یعنی اشک حسرت ریختن

عشق یعنی در جهان رسوا شدن  

عشق یعنی مست و بی پروا شدن

عشق یعنی سوختن یا ساختن

عشق یعنی زندگی را باختن

عشق یعنی از بدی عاری شدن

 اشک از چشم دلت جاری شدن

 عشق یعنی روز و شب در جستجو

   عشق یعنی با مرادت گفتگو

عشق یعنی نفس خود را هی کنی

 راه دشواره جنون را طی کنی

عشق یعنی سر فدای راه دوست

    عشق یعنی هر چه داری مال اوست

عشق یعنی شعله بر خرمن زدن

عشق یعنی مستی دیوانگی  

عشق یعنی با جهان بیگانگی

عشق یعنی شب نخفتن تا سحر

عشق یعنی سجده ها با چشم تر

عشق یعنی سر به دار اویختن

عشق یعنی اشک حسرت ریختن

عشق یعنی در جهان رسوا شدن  

عشق یعنی مست و بی پروا شدن

عشق یعنی سوختن یا ساختن

عشق یعنی زندگی را باختن

عشق یعنی از بدی عاری شدن

 اشک از چشم دلت جاری شدن

 عشق یعنی روز و شب در جستجو

   عشق یعنی با مرادت گفتگو

عشق یعنی نفس خود را هی کنی

 راه دشواره جنون را طی کنی

عشق یعنی سر فدای راه دوست

    عشق یعنی هر چه داری مال اوست

عشق یعنی شعله بر خرمن زدن

 در پي کاهش جمعيت پسران نسبت به دختران: درخيابان: دختر: جـــــــــووون! جيگرتــــــــــــــــو! پسر: ايييييييييييش! گمشو! دختر: شماره بدم زنگ مي‌زني؟! پسر: واه واه ! مگه خودت برادر و پدر نداري! واسه چي مزاحم پسر مردم مي شي

 تركه ميره دستشوئي زنانه ميگيرنش ميگن کوري نميبيني زنونست؟ ميگه من چکار کنم اونجا نوشته: زنا، نه! اونطرف هم نوشته: مردا، نه

به علت نبودن چرت و پرت براي ارسال ، پيشاپيش نوروز 1387 را تبريک عرض مي کنيم. انجمن صنفي بيکاران ياهومسنجر

Kheyli vaghte mikham ye chizi behet begam vali room nemishe.goftanesh kheyli baram sakhte. D...Do...Dos... Dose ... Dose litr benzin dari be man bedi!!!

چند روزيست حالم ديدنيست/حال من از اين و آن پرسيدنيست/گاه برروي زمين زل مي زنم/گاه بر حافظ تفال مي زنم/حافظ ديوانه فالم را گرفت/يک غزل آمد که حالم را گرفت/مازياران چشم ياي داشتيم/خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم

 روز خویش را با آفتاب روی تو ، که از مشرق خیال دمیده ست آغاز می کنم من با تو می نویسم و می خوانم من با تو راه می روم و حرف می زنم وز شوق این محال ـ که دستم به دست توست ! من جای راه رفتن ، پرواز می کنم

كاش هرگزدرمحبت شك نبود .تك سوارمهرباني تك نبود.كاش برلوحي كه برجان دل است.واژه تلخ خيانت حك نبو

شهر دل خالیست ، خاموش است برکه آرام است و غمگین شهرزاد قصه گو تنهاست ومن تنها تو را دارم

هرگز براي عاشق شدن ، به دنبال باران و بهار و بابونه نباش ، گاهي در انتهاي خارهاي يک کاکتوس به غنچه اي مي رسي که ماه را بر لبانت مي نشاند